In onderstaande filmpjes geeft Marie-Louise meer uitleg over hun nieuw sociaal centrum. Het eerste filmpje gaat over de school en het tweede over het straatkinderenproject (een Nederlandstalige ondertiteling volgt later). De tekstuitleg over de school, het straatkinderenproject ('les enfants du 9') vindt u terug onder de filmpjes.
De vzw Bondeko beheert ook een aantal scholen in Kinshasa, van zowel lager als technisch onderwijs. In het centrum van de stad heeft de vzw een lagere school, waar zoals in andere Congolese scholen schoolgeld gevraagd wordt.
Met het schoolgeld dat men daarginds betaalt slaagt Bondeko erin om grotendeels de lonen van de leraren van de andere school uit te betalen. Deze andere school is toegankelijk voor kinderen die in familieverband leven, maar omwille van financiële redenen niet op andere scholen terecht kunnen, maar ook voor kinderen die op straat leefden of daar nog steeds leven.
Naast het verschaffen van onderwijs, voorziet de vzw ook in onderdak aan enkele straatkinderen.
Deze jongens leefden op straat terwijl ze les volgden op de Bondeko school en kwamen zelf na het eerste jaar onderwijs met de vraag om hen opvang te bieden. Hun aantal is ondertussen gegroeid tot een 25-tal jongens, tussen 8 en 22 jaar.
De omstandigheden waarin ze sinds het begin aanvankelijk woonden waren verre van ideaal. Ze bevinden zich op het perceel van de school, waar nog twee gezinnen wonen, waarbij één klaslokaal werd omgevormd tot slaap- en leefruimte.
Veel plaats om buiten te ravotten is er niet. Het gaat niet om een gesloten centrum hoewel wordt verwacht dat de jongens niet zomaar binnen en buiten lopen, om 10u 's avonds gaat de poort hoe dan ook dicht.
Toch zijn deze jongens erg gemotiveerd. Sinds kort zijn enkele van de ouderen alleen gaan wonen, ze hebben werk gevonden en er werd gezocht naar een betaalbaar appartement voor hen. Iemand van de vzw bezoekt hen regelmatig.
Zes andere jongens lopen school in de algemene secundaire school even verderop en zitten al in het derde en vierde middelbaar. Ze hopen ooit naar de hogeschool te kunnen. De anderen werken de basisopleiding af of volgen een technische opleiding.
Zelf verkiezen deze jongens echter geen 'straatkinderen' genoemd te worden, maar 'les enfants du 9' omdat ze op het 9de gebouw van de vzw wonen.
Met pijn in het hart moet de vzw vaak kinderen weigeren. Daarnaast vond ook de vzw de leefsituatie van de 25 jongens helemaal niet ideaal. Vandaar dat het plan groeide om op het aanpalend perceel een groter centrum te bouwen.
Dit groter centrum bestaat uit een gelijkvloers met vijf nieuwe klaslokalen, een refter, toiletten en een keuken. De bovenverdieping bestaat uit vijf slaapzalen, douches, een recreatieruimte en een kamer voor de begeleider.
De klaslokalen zijn reeds sinds september 2006 in gebruik, en in maart 2007 werd ook de bovenste verdieping en het nieuwe tehuis in gebruik genomen. Hier zullen zeker zo'n 50 kinderen onderdak kunnen krijgen. Bovendien is er nu ook een veel groter binnenplein waar de jongens zich naar harte lust zullen kunnen uitleven, met vb. basket kan gespeeld worden!
Momenteel wordt voor voedsel - en deels voor scholing - voornamelijk gerekend op de giften van mensen in binnen- en buitenland. Het nieuwe weeshuis werd bemeubeld door de vzw Bino na Biso.
Het huidige project waar de vzw Bino na Biso naar werkt is het creëren van een bibliotheek die verbonden is aan de school en het tehuis waar de kinderen verblijven. De bibliotheek zal echter eveneens toegankelijk zijn voor de buurtbewoners. Om dit project te steunen kunt u terecht op hoe kan u helpen. Meer informatie betreffende dit project vindt u in de volgende pdf.
Hervé is één van de jongens die in Bondeko woont. Hij is eerder verlegen van aard. Hij vertelt waarom hij op straat terecht is gekomen. Aangezien Hervé's vader was gestorven en zijn moeder in Angola verbleef, woonde hij sinds lang bij zijn ooms en tantes. Op een dag moest hij olie olie (een duur levensmiddel) op de markt kopen. Hij struikelde echter, waardoor hij de dure olie per ongeluk morste. Zijn tante was razend.
Hervé liep zelf weg en verbleef even op straat. Hij overleefde door allerlei klusjes te doen, ruimde vuilnis op enz. Toen hij reeds een tijdje op straat woonde, ontmoette hij zijn oom, die hem smeekte om terug naar huis te komen, wat Hervé uiteindelijk deed.
Later kwam zijn moeder uit Angola. Ze werd echter ziek en stierf niet veel later. Daarop werd Hervé van de dood van zijn eigen moeder beschuldigd en verjaagd. Zo kwam hij opnieuw op straat terecht en werd uiteindelijk in Bondeko opgevangen.
Hij is een bescheiden jongen die zich enorm inzet voor school en er alles aan doet om van zijn leven iets te maken.